En dan terug naar Nederland

Het zit er op. Zondag zijn we met Air France terug gevlogen naar Parijs en met de KLM door naar Amsterdam. Eerst de auto ingeleverd bij Alamo op LAX vliegveld in Los Angeles.















Hier de Boeing 777 die ons naar Parijs vloog.















De vlucht was met ruim een uur vertraagd, dus we moesten even wachten bij de gate.















Onderweg zaten we met z'n 5-ven op een rij. Ruim was het niet, maar gelukkig ging de vlucht snel. We deden er 9 uur 45 minuten over. Soms gingen we meer dan 1100 km/uur. Flink wat rugwind, en dat helpt.















Dit is het laatste bericht van deze blog. Ik hoop dat jullie het leuk vonden. Aan het aantal hits te zien, wel. Kijk volgend jaar maar op www.drente-fred.blogspot.com. Dan komen er indrukwekkende foto's van heidehutjes en hunebedden.

Bedankt voor het kijken.

Fred.

Nog even de foto's van zaterdag

Hier zijn de foto's van zaterdag, over mooie kustlijnen en bijzondere dieren.

Eerst maar de kustlijn. Die is prachtig, al is de weg wel erg kronkelig, wat voor de achterbank niet altijd even gemakkelijk was. Gelukkig biedt Primatour dan uitkomst.














































Dan de dieren onderweg. We zouden walvissen moeten kunnen zien. Inge en Anne hebben ze echt gezien: "ja daar, een vin", "die vlek daar is zijn rug", enz. Anne heeft er zelfs foto's van gemaakt, ze beweert bij hoog en laag dat er een walvis te zien is. Volgens Martin heet die walvis geen Willy maar Nessie.














Andere dieren die zeker wel te zien waren eekhoorns op de parkeerplaats.














En verder waren er zee-olifanten. We spraken even met een gids, en begrepen dat de meeste jonge, nog niet volwassen mannetjes zijn. Als ze volwassen zijn kunnen ze wel tot 3000 kg wegen. Ze hebben een fantastisch leven denken we, het grootste gedeelte van de dag liggen ze een beetje op het strand to luieren.














































Volgens Martin zijn Zee-olifanten, net als de zeehonden die we in San Francisco zagen, re-incarnaties van mensen die goed geleefd hebben. Volgens het Bouddhisme kom je na een goed leven in een volgend leven terug in een dier dat een beter leven heeft. En dat moeten deze wel zijn.

Laatste dag

We zijn vandaag van San Francisco naat Lompoc gereden. Lompoc ligt op ongeveer 3 1/2 uur voor Los Angeles. Dat stuk moeten we morgen (zondag) nog rijden. We plannen om ongeveer half negen weg te rijden en dan om 12 uur op het vliegveld te zijn. Auto inleveren en bagage afgeven. We hebben al ingechecked. We hebben 4 stoelen naast elkaar in het midden gedeelte en een stoel 7 rijen naar voren aan het gangpad. We vertrekken om 15:20 naar Parijs met de AF075 (air France), en komen daar maandag om 11:00 uur aan. Dan om 14:25 de KL1234 naar Amsterdam, waar we maandag om 15:40 aankomen. Als alles goed gaat staat Pa Godlieb daar met de auto te wachten.

Ik wilde ook wel wat foto's van de kustlijn tussen San Francisco en Los Angeles op de blog zetten, met mooie rotsen, zeeleeuwen en meer van dat, maar het internet is hier heel langzaam, dus die worden en dinsdag wel opgezet als ik in Nederland ben.

Tot dinsdag.

Tweede dag in San Francisco

Vandaag was onze tweede dag in San Francisco, en het weer was beter dan gisteren. Vooral in de middag was het zonnig weer. Al blijft het in San Francisco altijd koel en staat er, zeker aan de kust, steeds een stevige wind. In de morgen zijn we eerst naar Lombard street gegaan. Het is daar heel stijl, tot ruim 30% helling, en sommige straten zijn met haarspeld bochten, anders kom je er niet door. Hoewel niet iedereen even enthousiast was, zijn we toch met de auto door alles straatjes, inclusief de haarspeld bochten gereden.

Hier een typisch San Francisco doorkijkje, met Alcatraz op de achtergrond





















































De beroemde haarspeldbochten, die we ook met de Tahoe hebben afgelegd.























Daarna zijn we gaan winkelen bij Macy's. Of liever gezegd, De dames (vooral Anne) zijn gaan winkelen, en Martin en ik hebben zitten wachten. Macy's is een Amerikaanse versie van de Bijenkorf. Daar vonden Martin en ik dus niets aan. Beter was het eten daarna. Echte Amerikaanse burgers. Niet dat slappe gedoe van Mc Donalds, maar echte!















In de namiddag zijn we naar de Golden Gate Bridge gereden. Aan de zuidkant van de brug ligt een park en je kunt de brug ook te voet over steken. Het weer was veel beter dan gisteren, toen we de brug op weg naar Alcatraz vooral in de mist zagen liggen. Hier een paar foto's van de brug en van one met de brug.































Deze foto is gemmakt in het midden van de brug.































Morgen is onze laatste volle dag. Overmorgen vertrekken we weer om ongeveer 3 uur 's-middags. We staan morgen vroeg op en rijden dan tot Lompoc, dat ligt niet ver meer van Los Angeles. De rit gaat over de kustweg langs de Pacific Ocean, en moet erg mooi zijn. Morgen avond meer foto's, blijf kijken!

Eerste dag in San Francisco

We naderen het einde. Donderdag zijn we San Francisco in geweest. Eerst 's-morgens om 10:30 de boot naar Alcatraz genomen. Het weer was een stuk Nederlandser dan tot nu toe. Bewolkt en rond de 20 graden met zeewind. Dus truien aan in de zomer. Dat waren we niet meer gewend.

Hier een foto van San Francisco vanaf de boot naar Alcatraz. De hogere gebouwen in de mist. (oh, ja. Voor degene die het nog niet ontdekt hadden, als je dubbel likt op een foto, dan open je hem in een nieuw scherm en kun je hen in detail bekijken.)












Helaas betekende dat, dat ook de Golden Gate Bridge in de mist stond.












Hier is Alcatraz, nog steeds vanaf de boot.


















De kinderen hebben we daar gestopt waar je ze soms wenst (flauw grapje of ...???)












Alcatraz was leuk (als je er na drie uur i.p.v. 3 jaar of 30 jaar weer vanaf kunt). De cellen zijn echt ongelooflijk klein. Ik kan me echt heel goed voorstellen hoe frustrerend het was. San Francisco is zo dicht bij (nog geen 2 km) en tegelijk zo onbereikbaar). Hier staat de familie te wachten op de boot terug naar het vaste land.












Heel bekend in San Francisco is het winkelgebied rond Pier 39. Daar zijn veel winkeltjes en ook houten vlotten met zeerobben. Erg fotogeniek, en lachen om hun gedrag. Als er een mannetje op een vlot ligt, duldt hij er geen concurrent en als die er toch probeert op te klimmen dan wordt het een heel gevecht. Ondertussen nemen de dames even rust.



























Iris beoefend hier een Amerikaanse gewoonte.














Hier Inge en Anne voor de eerste fabriek van Del Monte












Morgen gaan we weer naat San Francisco, en Zaterdag richting LA, dan op zondag helaas weer terug. Het is allemaal veel te snel gegaan.

Over dikke bomen en tamme dieren

Woensdag zijn we van Lake Tahoe naar San Francisco gereden. Onderweg zijn we gestopt bij Muir Woods (klik hier voor de web site), net ten noorden van San Francisco. We hebben de Sequoia in Yosemite gemist, en Muir Woods was een mooie gelegenheid om dat goed te maken. Er staan geen Sequoia's maar Redwoods, deze zijn kleiner in omtrek, maar wel hoger. De hoogste in Muir woods is 252 feet, of 77 meter hoog en meer dan duizend jaar oud. Het is echt indrukwekkend om door het bos te lopen.



















































Er liepen ook wat herten rond, die redelijk tam waren. Hun gedrag, samen met mijn telelens, leverde leuke foto's
















Daarna over de Golden Gate brug gereden naar Pacific, een kustplaatsje net ten zuiden van San Francisco. We zijn nog niet gestopt om foto's te maken, dus hier alleen een meeuw op de pier van Pacific.












De hotelkamer voor de komende 3 nachten is prima. De dames hebben een kamer met een kitchenette en 2 king size bedden. Martin en ik moet het doen zonder kitchenette, maar gelukkig hebben we wel een koelkast voor het bier.

























Maar morgen gaan we naar San Francisco en met de boot naar Alcatraz, dus dan komen er meer foto's. Ik hoop dat het weer helder is.

Tot morgen.

Naar Lake Tahoe

We zijn weer on-line. Zoals ik al verwacht had, was er geen internet in Yosemite park. Maar vanaf vandaag zou ik weer elke dag weer on line moeten zijn. Blijf dus klikken om ons te volgen.

Dinsdag van Yosemite naar Lake Tahoe gereden. Voor we weggingen nog even een foto gemaakt van de familie voor de tent. De tent was basic, erg basic.












Lake Tahoe is een bergmeer dat ingeklemd ligt tussen de bergen van de Sierra Nevada. Het ligt op een hoogte van 1900 meter en is erg diep, 514 meter en daarmee het op een na diepste meer van Amerika. We hebben een rondje om het meer gereden, een paar keer gestopt. Na aankomst in het hotel even wezen zwemmen in het zwembad, en daarna taco's gegeten bij Taco Bel.
Morgen gaan we door naar San Francisco. Rijden over de Golden Gate bridge. Daar kijk ik erg naar uit.

Yosemite, niet te omschrijven

Maandag was Yosemite dag. We hebben rond gereden, gewandeld, geklommen en soms bijna verdwaald. Wat we zagen tart iedere beschrijving. Ik vond het mooier dan de Grand Canyon, vooral door zijn verscheidenheid. Het was niet eenvoudig om het op de foto vast te leggen, omdat de contrast verschillen tussen licht en donker heel groot zijn. Misschien heeft Patrick hier een tip. Onderstaande foto's laten een klein beetje zien van wat Yosemite te bieden heeft. Als ik op dit moment iets zou moeten opnoemen wat ik anders zou hebben gedaan voor deze reis, dan was het Las Vegas 1 dag i.p.v 2 dagen en Yosemite 2 dagen in plaats van 1. Onderstaande foto's, laten denk ik wel zien waarom. Dit is toch mooier dan Ceasars Palace op de Strip.

Terug naar het land der levenden

Zondag zijn we van Lone Pine naar Yosemite park gereden. Lone Pine ligt net na Death Valley en ligt aan de Owens rivier. Het heeft daarom iets van een oase in een woestijn. Echt groen en een verademing na Death Valley. Heel bijzonder is ook dat zowel het laagste punt van Amerika (Badwater in Death valley op 86 meter onder zeeniveau) en het hoogste punt van Amerika (Mount Whitney 4421 meter hoog) beide op ongeveer 50 km van Lone Pine liggen. Mount Whitney ligt in the Sierra Nevada en die konden we zien vanuit het Motel waar wij sliepen.












De foto lijkt wel gefaked, maar is toch echt. Mount Whitney staat niet op de foto, die ligt iets meer naar rechts, maar was vanuit het dorp wel te zien.
Onderweg naar Yosemite (dus naar het noorden) wordt het langzaam groener en hier en daar was nog steeds sneeuw te zien. Je rijdt regelmatig op meer dan 2000 meter hoogte, en dan zijn er nog bergen om je heen.












Hoe dichterbij Yosemite, hoe groener het werd.












Hier zijn we in Yosemite national park, en gestopt bij een helder stroompje.


















's-Middags zijn we het park verder ingegaan, en iedereen deed waar hij het beste in was.